Арганізацыя і дзейнасць дваранскіх апек у беларуска-літоўскіх губернях у канцы XVIII – першай палове XIX ст.

Abstract

Разгледжана арганізацыя і дзейнасць дваранскіх апек у беларуска-літоўскіх губернях у канцы XVIII – першай палове XIX ст. Усталявана, што дваранскія апекі з’яўляліся дзяржаўнымі інстытутамі ўнутрысаслоўнай апекі для дваранства, развіццё якіх пачалося з зацверджаных імператрыцай Кацярынай II у 1775 г. «Учреждений для управления губерний Всероссийской империи». Параўноўваюцца прававыя нормы функцыянавання дваранскіх апек з практыкай. На аснове дакументаў вылучаны асноўныя кірункі дзейнасці дваранскіх апек. Выяўлена, што галоўнымі прычынамі ўзяцця дваранскай маёмасці пад апеку ў беларуска-літоўскіх губернях у канцы XVIII – першай палове XIX ст. былі малалецтва дваранскіх сірот і даўгі.

The article examines the organization and activities of noble guardianships in the Belarusian-Lithuanian governorates in the late 18th – first half of the 19th century. It is established that noble guardianships were state institutions of intra-estate guardianship for the nobility. Their development began with the «Institutions for the Management of the Governorates of the All-Russian Empire» approved by Empress Catherine II in 1775. The article compares the legal norms of the functioning of noble guardianships with practice. On the basis of the documents, the main areas of activity of noble guardianships are highlighted. It is revealed that the main reasons for taking noble property under guardianship in the Belarusian-Lithuanian governorates in the late 18th – first half of the 19th century were the minority of noble orphans and debts.